Словарь української мови (1924)/К
| ◀ Й | Словарь української мови К |
Л ▶ |
|
к • ка' • кабак • кабака • кабаковий • кабала • кабалик • кабалка • кабан • кабанник • кабановий • кабанувати • кабанча • кабанчик • кабанюга • кабанятина • кабанячий • кабарда • кабардинка • кабась • кабаськати • кабат • кабатик • кабатина • кабатиння • кабатирка • кабаття • кабатувати • кабацький • кабачки • кабашний • кабашник • кабашниця • кабащина • кабелка • кабза • кабзан • кабзувати • кабинет • кабинетний • кабиця • кабиш • кабіж • кабка • каблі • каблук • каблука • каблукуватий • каблуч • каблучка • кабурх • кабутати • кабутка • кав • кава • кавал • кавалер • кавалерія • кавалерочок • кавалерський • кавалець • кавалір • кавалірувати • кавалок • кавальцювати • кавальчик • кавдун • кавелок • каверза • каверзник • каверзниця • каверзувати • каверзякати • кавза • кавзувати • кавід • кавка • кавкати • кавкнути • кавний • кавонька • кавпіти • кавратити • кавратка • кавсікнути • кавтан • кавувати • кавук • кавуля • кавун • кавунець • кавуник • кавуниця • кавунка • кавунник • кавуновий • кавунчик • кавунячий • кавуняччя • кавурник • кавчати • кав'яр • кав'ярка • кав'ярник • кав'ярня • кагал • кагала • кагаловий • кагальний • каганець • каганцевий • каганчик • кагат • кагла • кагляний • каглянка • кадження • кади • кадивай • кадило • кадильний • кадильниця • кадина • кадити • кадитися • кадіб • кадівб • кадіння • кадка • кадний • кадовбина • кадриль • кадуб • кадук • кажан • кажанок • кажнесенький • кажний • кажніненький • кажнісінький • каз • казальниця • казан • казанина • казання • казанок • казань • казарма • казатель • казати • казатися • казенний • казень • казити • казитися • казінка • казіння • казка • казковий • казна • казочка • казус • казусний • казюка • кайдани • кайданиці • кайданки • кайданник • кайдання • кайданочки • кайла • кайлак • кайленя • кайма • кайман • кайора • кайстра • кайстровий • кака • какабат • какарікати • какаріку • какарішник • какати • каки