Перейти до вмісту

Словник української мови (1927)/кшталт

Матеріал з Вікіджерел

Кшталт, ту, м. Образ, вид, форма. На кшталт, кшта́лтом (чого́). На подобие, на манер. Почали козаки жити на лядський кшталт із великої роскоші. К. ЧР. 32. Ходили голі… на кшталт циган. Котл. Ен. V. 37. Викопаємо печеру кшталтом зімовника. К. Бай. 112.