Kobzar’/Dumka (Sonce zachodyt’)
< Kobzar’
◀ Weczir | Kobzar’ під ред. Wołodymyr Ochrymowycz Dumka (Sonce zachodyt’) |
Dumka diwczyny (Jakby meni czerewyky) ▶ |
|
(Dumka).
Sonce zachodyt’, hory czornijut’
Ptaszeczka tychne, połe nimije;
Radijut’ lude, szczo odpoczynut’.
A ja dywlu sia i sercem łynu
W temnyj sadoczok na Ukrajinu;
Łynu ja, łynu, dumu hadaju,
I niby serce odpoczywaje.
Czornije połe, i haj, i hory,
Na synie nebo wychodyt’ zorja.
Oj zore, zore! — i slozy kanut’ —
Czy ty zijszła wże i na Ukrajni?
Czy oczy kari tebe szukajut’
Na nebi synim? czy zabuwajut’?
Koły zabuły, bodaj zasnuły,
Pro moju dołeńku szczob i ne czuły.
![]() |
Ця робота перебуває в суспільному надбанні в Сполучених Штатах та Україні.
|